Al je problemen in een rugtas
“Zie je een rugtas voor je?” vroeg hij.
“Stop daar al je problemen in. En laat ‘m buiten achter!”
Het was een advies dat een expat jaren geleden kreeg van zijn coach. Op dat moment stond hij onder enorme druk. Hij moest binnen zeer korte tijd een baan vinden. Lukte dat niet, dan moest hij het land waar hij net zijn draai begon te vinden alweer verlaten.
De stress was zo groot dat hij, ondanks zijn kwaliteiten en ervaring, vooral in zijn hoofd zat. Zijn zorgen en onzekerheden hadden invloed op zijn houding, zelfvertrouwen en uitstraling. Niet bepaald de beste uitgangspositie voor een sollicitatiegesprek.
Totdat zijn coach hem vroeg om zich een rugtas voor te stellen.
“Stop al je twijfels, onzekerheden en zorgen in die rugtas. Doe ‘m dicht. En laat ‘m achter bij de deur, voordat je je sollicitatiegesprek ingaat. Stel je voor dat je dat doet. Hoe voelt dat?”
“Een stuk lichter.”
“Mooi. Ik wil dat je dit vlak voor je gesprek doet.”
De volgende dag ging hij met een ander gevoel zijn sollicitatiegesprek in; lichter en zelfverzekerder. Zijn potentiรซle werkgever was onder de indruk en gaf aan hem graag over twee weken terug te zien voor een vervolggesprek.
Daarop antwoordde hij: “Dat zou ik heel graag willen, maar mijn visum verloopt binnenkort. Over twee weken ben ik mogelijk alweer terug in mijn geboorteland.”
Wat er vervolgens gebeurde?
Dat tweede gesprek bleek niet meer nodig. Hij kreeg de baan direct aangeboden. Zijn opluchting en dankbaarheid waren enorm. Niet alleen een mooie baan, maar ook de mogelijkheid om in Nederland te blijven en hier een toekomst op te bouwen.
Deze man kreeg een kans die hij met beide handen aan wilde grijpen. En dat heeft hij gedaan! Hij is inmiddels doorgegroeid naar een managementfunctie, is vader geworden en heeft hier een tweede thuis gevonden.
Soms kan een gesprek zo’n verschil maken. Je zorgen even laten voor wat ze zijn. Een rugtas die je besluit niet mee te dragen…
***
๐๐ข๐ข๐ด๐ต ๐ฎ๐ช๐ซ๐ฏ ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ฌ ๐ข๐ญ๐ด ๐ช๐ฏ๐ต๐ฆ๐ณ๐ช๐ฎ ๐ฎ๐ข๐ณ๐ฌ๐ฆ๐ต๐ฆ๐ฆ๐ณ ๐ฆ๐ฏ ๐ค๐ฐ๐ฏ๐ต๐ฆ๐ฏ๐ต๐ด๐ฑ๐ฆ๐ค๐ช๐ข๐ญ๐ช๐ด๐ต ๐จ๐ฆ๐ฆ๐ง ๐ช๐ฌ ๐ฐ๐ฐ๐ฌ ๐ข๐ญ๐ด ๐ข๐ถ๐ต๐ฆ๐ถ๐ณ (๐ท๐ข๐ฏ ๐ฐ๐ฏ๐ฅ๐ฆ๐ณ ๐ฎ๐ฆ๐ฆ๐ณ โ๐๐ฆ ๐ธ๐ข๐ฌ๐ฌ๐ฆ๐ณ๐ฆ ๐ฑ๐ณ๐ฐ๐ง๐ฆ๐ด๐ด๐ช๐ฐ๐ฏ๐ข๐ญโ) ๐จ๐ณ๐ข๐ข๐จ ๐ธ๐ฐ๐ฐ๐ณ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ข๐ข๐ฏ ๐ฅ๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ฐ๐ช๐ฆ ๐ฅ๐ช๐ฏ๐จ๐ฆ๐ฏ ๐ช๐ฏ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ญ๐ฆ๐ท๐ฆ๐ฏ: ๐ฌ๐ญ๐ฆ๐ช๐ฏ๐ฆ ๐ฐ๐ฃ๐ด๐ฆ๐ณ๐ท๐ข๐ต๐ช๐ฆ๐ด ๐ฐ๐ท๐ฆ๐ณ ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ฌ, ๐จ๐ฆ๐ป๐ฐ๐ฏ๐ฅ๐ฉ๐ฆ๐ช๐ฅ, ๐ญ๐ช๐ฆ๐ง๐ฅ๐ฆ ๐ฆ๐ฏ ๐ฑ๐ฆ๐ณ๐ด๐ฐ๐ฐ๐ฏ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌ๐ฆ ๐ฐ๐ฏ๐ต๐ธ๐ช๐ฌ๐ฌ๐ฆ๐ญ๐ช๐ฏ๐จ. ๐๐ฑ๐ณ๐ฆ๐ฌ๐ฆ๐ฏ ๐ฅ๐ฆ๐ป๐ฆ ๐ด๐ค๐ฉ๐ณ๐ช๐ซ๐ง๐ด๐ฆ๐ญ๐ด ๐ซ๐ฆ ๐ข๐ข๐ฏ? ๐๐ฐ๐ญ๐จ ๐ฎ๐ฆ ๐จ๐ฆ๐ณ๐ถ๐ด๐ต.


