Onze kliko en de post

Wat hebben onze kliko en de post met elkaar gemeen?

Onze buurman is postbode. Niet voor het inkomen, maar voor de bezigheid. Een paar jaar geleden is zijn vrouw overleden. Sindsdien is het gemis groot. Maar ook de eenzaamheid kwam om de hoek kijken.

Hij verveelde zich, vertelde hij. Op uitnodigingen voor een kop koffie of een hapje eten ging hij niet in. Wel leek hij, op zijn eigen manier, een oplossing te vinden voor de verveling… 

Een paar maanden terug stond hij ineens in postkledij en met een fiets van PostNL voor de deur. Hij had bedacht wat hij met zijn overvloed aan vrije tijd wilde doen: post bezorgen.

Sindsdien maakt hij trouw, door weer en wind, zijn ronde op de fiets. Ook op die dag… Buiten hoor ik het piepen van zijn handremmen, gevolgd door het gestommel van de kliko over de stoep. Hij is thuis! Even later klinkt opnieuw het geluid van een kliko, dit keer van dichterbij: hij heeft ook onze kliko netjes teruggezet.

Ik loop snel naar de deur om hem te bedanken. Hij roept: “Dan heb ik weer een goede daad verricht!”. Zijn brede glimlach onthult dat dat hemzelf misschien nog wel meer plezier brengt. 

***
𝘕𝘢𝘢𝘴𝘵 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘸𝘦𝘳𝘬 𝘢𝘭𝘴 𝘪𝘯𝘵𝘦𝘳𝘪𝘮 𝘮𝘢𝘳𝘬𝘦𝘵𝘦𝘦𝘳 𝘦𝘯 𝘤𝘰𝘯𝘵𝘦𝘯𝘵𝘴𝘱𝘦𝘤𝘪𝘢𝘭𝘪𝘴𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘧 𝘪𝘬 𝘰𝘰𝘬 𝘢𝘭𝘴 𝘢𝘶𝘵𝘦𝘶𝘳 (𝘷𝘢𝘯 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘮𝘦𝘦𝘳 “𝘋𝘦 𝘸𝘢𝘬𝘬𝘦𝘳𝘦 𝘱𝘳𝘰𝘧𝘦𝘴𝘴𝘪𝘰𝘯𝘢𝘭”) 𝘨𝘳𝘢𝘢𝘨 𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘮𝘰𝘰𝘪𝘦 𝘥𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯: 𝘬𝘭𝘦𝘪𝘯𝘦 𝘰𝘣𝘴𝘦𝘳𝘷𝘢𝘵𝘪𝘦𝘴 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘸𝘦𝘳𝘬, 𝘨𝘦𝘻𝘰𝘯𝘥𝘩𝘦𝘪𝘥, 𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥𝘦 𝘦𝘯 𝘱𝘦𝘳𝘴𝘰𝘰𝘯𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦 𝘰𝘯𝘵𝘸𝘪𝘬𝘬𝘦𝘭𝘪𝘯𝘨. 𝘚𝘱𝘳𝘦𝘬𝘦𝘯 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘳𝘪𝘫𝘧𝘴𝘦𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘢𝘢𝘯? 𝘝𝘰𝘭𝘨 𝘮𝘦 𝘨𝘦𝘳𝘶𝘴𝘵.