Daar zit ze dan

Mijn blik gaat naar de eettafel. Daar zit ze dan; mijn dochter.

Geen ‘meisje’ meer. Ook nog geen ‘vrouw’.

Precies daartussenin bevindt zij zich.

Een tiener.

Net van de basisschool.

En begonnen aan de middelbare.

De afgelopen maanden heb ik haar haar weg zien gaan.

Grote stappen, nog grotere sprongen.

Soms net even te groot.

Tijdens pieken en dalen had ik een streven.

Om de constante te zijn.

Voor hulp, voor steun, voor medeleven.

Maar er was nog een constante,

naast pap en mam.

Zij viel terug op haar eigen fundament.

Haar passie, hobby en talent.

Tekenen.

Druk of niet.

Daarvoor vond ze altijd tijd.

Daar vond ze rust.

Blijdschap en resultaat.

Want wat voor moois creëren die handen.

Daar ben ik dankbaar voor.

Dankbaar voor haar tekenlust.

Dankbaar voor het gevoel dat het haar brengt.

En als ik haar zo met liefde bezig zie,

doet dat iets met mij.

Er borrelt iets diep van binnen op.

De woorden stromen.

Laat ze maar komen.

***

𝘕𝘢𝘢𝘴𝘵 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘸𝘦𝘳𝘬 𝘢𝘭𝘴 𝘪𝘯𝘵𝘦𝘳𝘪𝘮 𝘮𝘢𝘳𝘬𝘦𝘵𝘦𝘦𝘳 𝘦𝘯 𝘤𝘰𝘯𝘵𝘦𝘯𝘵𝘴𝘱𝘦𝘤𝘪𝘢𝘭𝘪𝘴𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘧 𝘪𝘬 𝘰𝘰𝘬 𝘢𝘭𝘴 𝘢𝘶𝘵𝘦𝘶𝘳 (𝘷𝘢𝘯 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘮𝘦𝘦𝘳 “𝘋𝘦 𝘸𝘢𝘬𝘬𝘦𝘳𝘦 𝘱𝘳𝘰𝘧𝘦𝘴𝘴𝘪𝘰𝘯𝘢𝘭”) 𝘨𝘳𝘢𝘢𝘨 𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘮𝘰𝘰𝘪𝘦 𝘥𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯: 𝘬𝘭𝘦𝘪𝘯𝘦 𝘰𝘣𝘴𝘦𝘳𝘷𝘢𝘵𝘪𝘦𝘴 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘸𝘦𝘳𝘬, 𝘨𝘦𝘻𝘰𝘯𝘥𝘩𝘦𝘪𝘥, 𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥𝘦 𝘦𝘯 𝘱𝘦𝘳𝘴𝘰𝘰𝘯𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦 𝘰𝘯𝘵𝘸𝘪𝘬𝘬𝘦𝘭𝘪𝘯𝘨. 𝘚𝘱𝘳𝘦𝘬𝘦𝘯 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘳𝘪𝘫𝘧𝘴𝘦𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘢𝘢𝘯? 𝘝𝘰𝘭𝘨 𝘮𝘦 𝘨𝘦𝘳𝘶𝘴𝘵.