Gegier en gebrul in de trein
In de trein klinkt het gegier en gebrul van twee kleine kinderen.
Dan komen er twee conducteurs de coupรฉ binnen.
‘Hoe gaan ze daarop reageren?’ schiet het even door me heen.
Terwijl de ene conducteur mijn vervoersbewijs checkt, loopt de andere richting de kids en hun ouders.
De conducteur vraagt de kinderen niet om ‘wat zachter te doen’. Nee, hij speelt het spel gewoon heerlijk mee: “Zo, jullie zijn blij om met de trein te reizen!” Hij geeft de kinderen een sticker, omdat ze nu ‘echte treinreizigers’ zijn. De kids glimmen van trots.
Als de conducteurs het treinstel bijna verlaten, rent een van de kinderen naar voren. De ‘grappige’ conducteur wordt op zijn rug getikt. De kids hebben ook een sticker voor hem. Hij neemt hem met een grote glimlach aan en vervolgt zijn ronde.
Maar dan komt hij nog even terug: “Kijk eens, jouw sticker heeft een mooie plek gekregen op mijn scanner.”
Een kreet van verbazing volgtโฆ
De dag van die kinderen kon niet meer stuk. En het gieren en brullen? Dat heeft inmiddels plaatsgemaakt voor stilteโฆ Te druk met hun sticker ๐.
***
๐๐ข๐ข๐ด๐ต ๐ฎ๐ช๐ซ๐ฏ ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ฌ ๐ข๐ญ๐ด ๐ช๐ฏ๐ต๐ฆ๐ณ๐ช๐ฎ ๐ฎ๐ข๐ณ๐ฌ๐ฆ๐ต๐ฆ๐ฆ๐ณ ๐ฆ๐ฏ ๐ค๐ฐ๐ฏ๐ต๐ฆ๐ฏ๐ต๐ด๐ฑ๐ฆ๐ค๐ช๐ข๐ญ๐ช๐ด๐ต ๐จ๐ฆ๐ฆ๐ง ๐ช๐ฌ ๐ฐ๐ฐ๐ฌ ๐ข๐ญ๐ด ๐ข๐ถ๐ต๐ฆ๐ถ๐ณ (๐ท๐ข๐ฏ ๐ฐ๐ฏ๐ฅ๐ฆ๐ณ ๐ฎ๐ฆ๐ฆ๐ณ โ๐๐ฆ ๐ธ๐ข๐ฌ๐ฌ๐ฆ๐ณ๐ฆ ๐ฑ๐ณ๐ฐ๐ง๐ฆ๐ด๐ด๐ช๐ฐ๐ฏ๐ข๐ญโ) ๐จ๐ณ๐ข๐ข๐จ ๐ธ๐ฐ๐ฐ๐ณ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ข๐ข๐ฏ ๐ฅ๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ฐ๐ช๐ฆ ๐ฅ๐ช๐ฏ๐จ๐ฆ๐ฏ ๐ช๐ฏ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ญ๐ฆ๐ท๐ฆ๐ฏ: ๐ฌ๐ญ๐ฆ๐ช๐ฏ๐ฆ ๐ฐ๐ฃ๐ด๐ฆ๐ณ๐ท๐ข๐ต๐ช๐ฆ๐ด ๐ฐ๐ท๐ฆ๐ณ ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ฌ, ๐จ๐ฆ๐ป๐ฐ๐ฏ๐ฅ๐ฉ๐ฆ๐ช๐ฅ, ๐ญ๐ช๐ฆ๐ง๐ฅ๐ฆ ๐ฆ๐ฏ ๐ฑ๐ฆ๐ณ๐ด๐ฐ๐ฐ๐ฏ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌ๐ฆ ๐ฐ๐ฏ๐ต๐ธ๐ช๐ฌ๐ฌ๐ฆ๐ญ๐ช๐ฏ๐จ. ๐๐ฑ๐ณ๐ฆ๐ฌ๐ฆ๐ฏ ๐ฅ๐ฆ๐ป๐ฆ ๐ด๐ค๐ฉ๐ณ๐ช๐ซ๐ง๐ด๐ฆ๐ญ๐ด ๐ซ๐ฆ ๐ข๐ข๐ฏ? ๐๐ฐ๐ญ๐จ ๐ฎ๐ฆ ๐จ๐ฆ๐ณ๐ถ๐ด๐ต.


