Is leeftijd toch maar een getal?

“Misschien is leeftijd toch maar een getal?”

Vandaag op Moederdag denk ik terug aan een uitspraak van mijn moeder, tijdens een recent reisje voor haar verjaardag.

We belandden begin dit jaar in een mooi hotel in Amsterdam.

Bij aankomst doken we meteen de wellness in. Die dag kreeg mijn moeder haar eerste gezichtsmasker ooit. We hebben zo gelachen om onze spookachtige gezichten (en om hoe haar bril telkens besloeg in de sauna).

Tijdens het diner haalden we herinneringen op. Ze vertelde dat reizen minder vanzelfsprekend wordt nu zij en mijn vader ouder worden (zij 74, hij 75). En hoe fijn het is om dit soort moeder-dochtertripjes toch te kunnen maken.

De volgende dag gingen we samen de stad in. Op naar ‘The Last Ship’ in Carré, met Sting. We zagen hem zingen, rennen, springen, klimmen…

Na afloop vroeg mijn moeder:

“Hoe oud is hij eigenlijk?”

“Hij is 74, mam. Net als jij,” zei ik.

Ze keek me aan, met zo’n blik van: ‘hoe is dat mogelijk?’

En op dat moment leek er iets te gebeuren. Alsof de puzzelstukjes (sport, voeding, positiviteit) ineens op hun plek vielen. En samen een zin vormden:

“Leeftijd is toch maar een getal.”

***

𝘕𝘢𝘢𝘴𝘵 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘸𝘦𝘳𝘬 𝘢𝘭𝘴 𝘪𝘯𝘵𝘦𝘳𝘪𝘮 𝘮𝘢𝘳𝘬𝘦𝘵𝘦𝘦𝘳 𝘦𝘯 𝘤𝘰𝘯𝘵𝘦𝘯𝘵𝘴𝘱𝘦𝘤𝘪𝘢𝘭𝘪𝘴𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘧 𝘪𝘬 𝘰𝘰𝘬 𝘢𝘭𝘴 𝘢𝘶𝘵𝘦𝘶𝘳 (𝘷𝘢𝘯 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘮𝘦𝘦𝘳 “𝘋𝘦 𝘸𝘢𝘬𝘬𝘦𝘳𝘦 𝘱𝘳𝘰𝘧𝘦𝘴𝘴𝘪𝘰𝘯𝘢𝘭”) 𝘨𝘳𝘢𝘢𝘨 𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘮𝘰𝘰𝘪𝘦 𝘥𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯: 𝘬𝘭𝘦𝘪𝘯𝘦 𝘰𝘣𝘴𝘦𝘳𝘷𝘢𝘵𝘪𝘦𝘴 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘸𝘦𝘳𝘬, 𝘨𝘦𝘻𝘰𝘯𝘥𝘩𝘦𝘪𝘥, 𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥𝘦 𝘦𝘯 𝘱𝘦𝘳𝘴𝘰𝘰𝘯𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦 𝘰𝘯𝘵𝘸𝘪𝘬𝘬𝘦𝘭𝘪𝘯𝘨. 𝘚𝘱𝘳𝘦𝘬𝘦𝘯 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘳𝘪𝘫𝘧𝘴𝘦𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘢𝘢𝘯? 𝘝𝘰𝘭𝘨 𝘮𝘦 𝘨𝘦𝘳𝘶𝘴𝘵.