fbpx

Uit de praktijk… van roddelen en klagen naar oplossingen zoeken!

Ik werkte ooit samen met een collega die mij vaak dwingend en kortaf aansprak. Face-to-face was er nauwelijks tijd voor een simpel hallo. E-mails waren vervelend van toon. Telefoongesprekken waren nog onprettiger. En persoonlijke gesprekken waren ongemakkelijk. ⁠

Al snel begreep ik dat anderen ook onder het gedrag van deze collega leden. De collega werd gewoonweg bestempeld als lastig. Toch wilde ik dit niet zomaar accepteren. Ik zocht bij mijzelf naar mogelijkheden om de situatie te verbeteren: ⁠

✔️ Wat kan ik doen? ⁠
✔️ Hoe kan ik tot een betere connectie komen? ⁠
✔️ Hoe kan ik nog vriendelijker zijn? ⁠

Wanneer ik iets naars meemaakte, probeerde ik mijzelf te resetten. Maar het was tevergeefs. Mijn collega bevestigde keer op keer, bij elk contact, het vervelende gedrag. Ze wees me continu op zaken die anders moesten en ze liet geen dankbaarheid zien:⁠

❌ Ik voelde me rot en klaagde er thuis over. Maar wat veranderde ik nu echt aan de situatie? Eigenlijk helemaal niets. Behalve een negatieve houding die ik nu ook meenam richting mijn partner en dochter.⁠

Achteraf had ik deze situatie graag anders – bewuster en proactiever – aangepakt: ⁠

✅ In alle rust zou ik naar mijn collega toegaan. Ik zou alleen met feiten komen, niet met emoties. Ik zou vragen of mijn collega zich realiseert wat die stroeve communicatie met mij doet. Vervolgens zou ik de ruimte geven om te reageren. Ik weet nu eenmaal niet waarom mijn collega dit bijzondere gedrag vertoont. Dat kan tijdgebrek, stress of onwetendheid zijn. Een vervelende werksituatie of een moeilijke thuissituatie. Door er simpelweg over te praten, zou ik duidelijkheid krijgen. Dan hoef ik niet langer aannames te doen, te roddelen of te klagen. Zo behoud ik mijn energie en verandert er echt iets aan de werkrelatie.⁠

Herkenbaar?⁠